Schwalbe Tour TransAlp 23/06 - 29/06

Koen Maris (BRCT) en Dirk Verleyen (Beach Bikers)  reden als Team Stelvio de Tour Transalp die doorging van 23 tot 29 juni. 7 bergritten tussen het Duitse Beieren en het Italiaanse Gardameer, goed voor zowat 900km en 19000 hoogtemeters.

De eerste rit zit erop ! Chaotische taferelen in de vlakke aanloop, dreigende luchten en wat motregen maar gelukkig droge afdalingen. Na 75 km pas de eerste lange beklimming en daar konden we vanuit positie 100 goed remonteren. Koen was echt sterk en duwde mij geregeld, de afdalingen gingen goed maar toch vlogen ze ons voorbij. Op de laatste klim konden we nog wegrijden uit onze groep, uiteindelijk werden we 19de : 124 km in 3 u 48. Morgen wordt het winter zeggen ze : duimen dat het slechts herfst wordt...

De rit (2de rit) van morgen wordt geannuleerd omwille van het weer, sneeuw voorspeld vanaf 1600 meter. Dat betekent een ritje door de vallei, geneutraliseerd. Jammer, maar ook weer niet want veilig zou het niet zijn... En leuk al zeker niet !

Even updaten ! Een belevenis is de Tour Transalp zeker en vast... Slapen in het Transalp Camp heeft een zekere charme, maar enkele nachten met slechte nachtrust kruipen wel in de kleren. De voorbije twee ritten waren voor mij heel zwaar, maar Koen was een beresterke teammakker ! Gisteren een halve regenrit (rit 3) : helaas een steile kletsnatte afdaling, en dus een imitatie van Wiggins gedaan. Daarna met Koen en een ander team weggereden uit een groep van 50, maar op het einde was het vat af. Toch een goede uitslag.

Vandaag dan de zwaarste rit (rit 4) met 4000 hoogtemeters : bijna vriestemperaturen bij de start, de Ofenpas in groep, de Stelvio ging heel goed, constant opgeschoven en een goede en schitterende afdaling gereden. 1 grote fout gemaakt : geen tijd genomen om op de top goed te eten, met als gevolg dat ik na de afdaling volledig leeg was en haast stilstond. Op de tanden gebeten en er terug doorgekomen met de hulp van Koen. Opnieuw nog een goed resultaat : 13de. Ik zit nu echter op mijn tandvlees wegens de zeer gebrekkige nachtrust. Vandaag een hotelkamer genomen in Livigno en hopelijk sta ik morgen als herboren op !

Vandaag inderdaad onze beste rit (rit 5, aankomst berg op)  ! Eindelijk goede benen en een goed gevoel, en een super resultaat wat ons betreft. Zowel de Mortirolo als een enorm gevaarlijke afdaling overleefd, en 13de algemeen !

Vandaag was andermaal een flandrienrit. (rit 6) Waar men enkele druppels voorspelde op de Passo del Tonale, bleek het daar kletsnat, mistig en ijskoud. Zelf raakte ik moeilijk in het ritme waardoor we niet in de gewenste groep zaten. Op de koop toe verloren we in de mistige en natte afdaling contact met onze eigen groep, vooral omdat ik volledig bevroren op de fiets zat. Een van de vreselijkste momenten op de fiets ! Gelukkig zette Koen de scheve situatie recht door keihard tempo te maken. Op de resterende beklimmingen was het gevoel echter zeer goed en we namen voorsprong die we helaas verspeelden in de natte en mistige afdalingen. Het was dan ook een verrassing dat we toch 11e bleken te zijn : blijkbaar waren een aantal teams letterlijk uitgevallen. In de rangschikking staan we nu plots 10e, met 20" voor op positie 11. Met andere woorden : morgen moeten we weer aan de bak !

Het zit erop, en hoe ! (rit 7) Eindelijk eens aan de start in zomertenue voor de laatste rit. De onverwachte top tienplaats na gisteren zorgde voor gezonde spanning want de voorsprong op plaats 11 was amper 20 seconden. Ik had echter een superdag vandaag en na enkele kilometer reed ik op positie 3 van een kilometerslang peloton. De vlakke aanloop van 32 km was op 40 minuten afgehaspeld, daarna volgde een klim van 9 km waar we meekonden met de beteren en de concurrentie moest afhaken. Met 4 andere duo's werd er goed rondgedraaid zodat er niets meer wijzigde aan de situatie. Na 100 km aan 36 gemiddeld werden we zowaar 6e, in de eindstand eindigden we 9e in onze categorie en 15e algemeen. Heel veel voldoening van deze laatste rit, en vreemd dat ik ondanks de vermoeidheid vandaag zo'n goede benen had. Koen had elke dag superbenen en was de V12 van ons team. Was een heftige en memorabele week, met veel wisselende emoties. Bedankt aan de volgers voor de aanmoedigingen !

Koen & Dirk