13 april 2014 De marathon van Rotterdam

Om me niet te zenuwachtig te moeten maken heb ik mij op tijd in startbox B geplaatst. Het was toch redelijk fris maar op aanraden van ervaren marathonlopers had ik een oude T-shirt en een plastiek zak aangetrokken om me toch warm te kunnen houden. Met nog 5' voor de start mijn T-shirt en zak uitgedaan en nog eens aan mijn extra Leppin energie boost flesje genipt. Ik had zo'n 4 flesjes aan mijn drinkgordel hangen en dus ééntje extra om vast te houden om later in de wedstrijd weg te gooien. 

Het was zover “Pang” of moet ik zeggen “Boem” lees:”startschot met kanonnen”, we konden vertrekken. Mijn hartslag zat onmiddellijk super zo rond de 145h/min. Zo kon ik perfect mijn eerste kilometers afwerken met het gevoel dat ik dit heel lang kon volhouden. Het tempo lag ongeveer zo tussen de 3'25'' en de 3'35” per km. Ik was al een paar groepjes gepasseerd en had hen de vraag gesteld voor welke eindtijd ze gingen. Toen ik van de haas van een Spaanse loopster 2u31' hoorde en dit tempo wel ok vond had ik mijn groepje gevonden. Ik kon met een goed gevoel blijven lopen onder de 155h/min. Het was zelfs leuk om me tijdens het doseren toch nuttig bezig te houden. Zo zette ik Diaz mee uit de wind, gaf ik ook aanwijzingen waar haar persoonlijke drinkbussen werden aangereikt.Mijn eerste Leppin ergergieboost flesje heb ik weggegooid zo rond de 13de km. Alles bleef goed draaien en ik kon voorlopig gewoon doseren, genieten, drinken,... Een paar stukken waar de wind echt in het nadeel stond zorgde er wel voor dat mijn hartslag zo rond de 22km al eens naar de 160h/min ging. Dit was nog altijd onder mijn overslag dus ik panikeerde niet. Op kilometer 24 stond mijn broer/coach Peter om me een extra flesje Leppin energieboost aan te reiken. Dit was wel de max want het was eigenlijk niet echt afgesproken omdat we niet echt wisten of hij me wel zou zien. Na kilometer 25 km gingen we terug de Erasmusbrug over. Het Spaanse gezelschap bleef hetzelfde tempo aanhouden op de brug als op de vlakke stukken, wat voor mij een tikkeltje te snel was. Ik voelde me even uit mijn comfortzone komen waardoor ik ze moest laten gaan, maar de rest  van de marathon bleef ik ze wel 400m voor me zien. 

Vanaf dan liep ik dus volledig alleen waardoor ik terug wat in mijn ritme moest komen. Ik moest gewoon hartslag, drinken en tempo in de gaten houden. Zo probeerde ik het tempo wanneer de wind niet echt in het nadeel stond toch rond de 3'30" te houden. Tussen kilometer 36 en 38 stond ze dan toch echt in het nadeel waardoor mijn tempo begon te zakken. Op die momenten is het echt wel lopen op karakter. Traag ging het anders niet (3'40" à 3'50") want dit waren de kilometers waar ik redelijk wat lijken op geraapt heb.
Ik heb rond kilometer 38 een squezy-gelleke met cafeïne uit mijn gordel genomen, gewoon al voor de moraal met het oog op de volgende drinkpost waar ik deze zou innemen met water.
Eindelijk bereikte ik de Coolsingel, nog 500 meter richting de eindstreep.
Ik heb mijn debuut niet gemist en klokte af op 2u33'18" (en op Polar gps 42,680km).
Peter stond klaar met een drinkbus training formula van Leppin, maar zeker ook om me proficiat te wensen. Nu herstellen en genieten.
Bedankt aan de ervaren marathon lopers, Dirk, Tom, Swa, René,.... voor de tips.
Iedereen raadde me aan om te doseren wat ik ook gedaan heb. Maar naar mijn gevoel heb ik dit te lang gedaan waardoor ik op het einde niet echt meer kon versnellen. Maar dit is een goede les die ik meeneem naar mijn volgende marathon.
Grote dank aan mijn broer Peter voor de begeleiding en de coaching voor, tijdens en na de marathon.  
Ik wil graag Peter Lambrechts van Nutrisport bedanken voor de opfrissing van het energie, dosering en opname verhaal. En de super goede producten van Leppin en Squeezy. Topsport Lebbeke voor mijn kledij, schoenen,...HCS nogmaals voor de vele jaren dat we al samenwerken (hartslagmeters, sportkousen,....