2DE PLAATS IN OPENER BELGISCH DUATHLON (WEG) SEIZOEN TE GELUWE. 8,1KM RUN - 40KM BIKE - 6,7KM RUN

9 jaar geleden beleefde ik mijn absolute topjaar in de duathlon. Ik werd toen Belgisch en Wereldkampioen en ook de duathlon van Geluwe won ik dat jaar voor de 2de keer op rij. Een jaar later hield ik de duathlonsport voor bekeken, al ben ik altijd blijven lopen en fietsen. Dit seizoen wou ik me nog eens meten met de jeugd om te weten wat ik nog kon in mijn geliefde sport. Volgend seizoen ben ik Master en wil ik me nog eens wagen aan de verschillende kampioenschappen. 

Ondanks mijn ervaring had ik toch al een paar weken een lichte vorm van stress. Ik was nochtans tevreden over mijn relatief goede voorbereiding (ik won al een loopwedstrijd, het laatste koersken in Bazel en de looptraining direct erna vertelde mij dat het goed zat). Maar ik wist echt niet wat ik moest verwachten.

Samen met mijn oudste zoon Robbe (mijn coach, manager,... :-) ) waren we goed op tijd aangekomen en kon ik net op dezelfde plaats parkeren zoals in 2007. Ik herviel automatisch in mijn oude routine: nummer halen, pasta eten,... met Robbe naar de wissel zone gaan kijken naar de jeugdwedstrijden. Het gaf me een zalig gevoel om Robbe al veel tips te kunnen meegeven. Bij mijn laatste duathlon was hij amper 3 jaar oud, dit was dus de eerste keer dat hij het allemaal echt bewust zou meemaken. Na mijn opwarmingsrondje had ik al direct een goed gevoel ondanks de harde wind. Het zou een zware wedstrijd worden. 

Om 15u30 was het dan zover: vanop de 2de rij kon ik mooi opschuiven naar de kop van de wedstrijd en zelf mee het tempo bepalen. Bij iedere versnelling schoof ik mee en kon ik ook af en toe een prikje uitdelen. Met nog een paar kilometers te lopen voor we konden beginnen fietsen, kwam er dan toch een stevigere versnelling waar ik ook even op de tanden moest bijten. We liepen met 5 de wissel in en ik was het na zoveel jaar toch nog niet verleerd om snel te wisselen zodat ik bij de eerste kon beginnen fietsen. Ik draaide de gas meteen open zodat we met 3 konden gaan beuken tegen de wind. Vooral Diego Van Looy en mezelf reden goed rond. Vincent Bierinckx (een paar weken geleden nog 12de op het BK veldlopen) moesten we toch proberen kwijt te raken met het oog op het laatste lopen. Op een stuk valsplat tussen de West-Vlaamse velden liet Diego een gaatje op mij. Vincent kreeg dit niet dicht waardoor Diego de sprong maakte en we samen weg konden rijden. Tijdens de 3de ronde meldde Diego even doodleuk dat we al een gemiddelde van 310 Watt hadden :-) dat zag er dus goed uit en we bleven de achtervolgers op afstand rijden. Op die manier konden we er zeker van zijn dat er niemand in het laatste lopen nog terug zou komen. Mijn wissel naar het lopen was weer heel snel zodat ik als eerste aan het lopen kon beginnen. Diego had blijkbaar zijn helm te snel losgedaan waardoor een official hem even in de wisselzone hield. Toch liep Diego het gaatje dicht en boven op de viaduct liep de 14 jaar jongere atleet van me weg zodat ik in mijn comeback duathlon met een 30 "achterstand mooi 2de werd. 

Met dank aan mijn gezinnetje, moeke, vake, meme, supporters, WebchainCTT,..